Winkelmandje (0)

Je hebt gratis verzending!

Geen resultaten
Door mijn Pap 4 had ik mijn baarmoeder kunnen verliezen
4 min. lezen

Door mijn Pap 4 had ik mijn baarmoeder kunnen verliezen

Door mijn Pap 4 had ik mijn baarmoeder kunnen verliezen

november 21 | Cycle Care

Deel :

We hebben nog een lange weg te gaan in Nederland op het gebied van vrouwelijke gezondheid, vindt Emma (25). Als het aan haar ligt zouden vrouwen - net als de tandartscontrole - één keer per jaar een bezoekje moeten brengen aan de gynaecoloog. “Er valt nog zoveel te leren over onze baarmoeder, we moeten haar echt met liefde verzorgen.”

Emma was vijftien toen ze begon met de anticonceptiepil, maar kreeg al snel last van de bijwerkingen. “Door de pil had ik continu moodswings en kwam ik kilo’s aan. Als je vijftien bent, betekent dat extra vetje op je heupen het einde van de wereld en dus besloot ik in overleg met mijn ouders en de huisarts over te gaan op de Mirenaspiraal. Het bleek voor mij dé uitkomst. Mijn overtollige kilo’s verdwenen als sneeuw voor de zon, ik had geen last meer van huilbuien en ook mijn menstruatie bleef uit."

'Het wordt hoogtijd dat we onze vrouwelijke ongemakken met elkaar bespreken'

Pas jaren later, in de zomer van 2017, begon Emma weer te bloeden. “In eerste instantie dacht ik dat het erbij hoorde. Van mijn vriendinnen met een spiraal hoorde ik dat zij ook af en toe bloedingen hadden. Wat ik toen niet wist, was dat deze bloedingen konden wijzen op het Pap-virus. Ik vind dat het daarom hoogtijd wordt dat wij als vrouwen onze vrouwelijke ongemakken met elkaar bespreken. Het is belachelijk dat ik het tot voor kort lastig vond om over mijn Pap 4 uitslag te praten. Het gevaar zit in een klein hoekje en het Pap-virus kan iedereen overkomen. Door onze verhalen met elkaar te delen creëren we awareness. Daarnaast moeten we tijdens de seksuele voorlichtingen in de brugklas niet alleen leren hoe we een condoom om een banaan kunnen schuiven, maar er moet ook aandacht worden besteed aan selfcare en de werking van onze geslachtsdelen."

'Mijn wereld stond volledig op zijn kop'

Gezien het feit dat het bloeden aan bleef houden en Emma’s relatie net voorbij was, besloot Emma een bezoekje te brengen aan de huisarts voor een check. "Ik heb ontzettend geluk gehad met mijn huisarts. Een half jaar eerder had ik ook me ook laten testen op Pap, maar die uitslag wees uit dat ik Pap 2 had. Pap 2 is een vorm die niet schadelijk is. De tweede keer dat ik me liet testen kreeg ik minder goed nieuws. De Pap was verhoogd naar Pap 3 en wees op afwijkende cellen. Ik ben toen direct doorverwezen naar de gynaecoloog en nog geen drie weken later zat ik bij de gynaecoloog. Een dag na mijn bezoek ging de telefoon met de mededeling dat er ook Pap 4 was aangetroffen in mijn baarmoedermond en baarmoederhals en dat het verstandig was om die slechte cellen de volgende dag nog te laten verwijderen. Mijn wereld stond volledig op zijn kop. Zeker omdat ik te horen kreeg dat ik met Pap 4 een serieuze kans op baarmoederhalskanker liep. Ik moest de slechte cellen laten wegsnijden en de wonden van de operatie laten dichtbranden, ook wel een lisexcisie genoemd."

'Ik voelde me net een asbak'

"De behandeling van de gynaecoloog vond ik een nare ervaring. De lisexcisie zelf had daar niets mee te maken. De operatie doet namelijk geen pijn, maar ik had de pech dat mijn mannelijke gynaecoloog het niet zo nodig vond om mij door de behandeling heen te praten. Hierdoor had ik geen enkel idee wat er precies gebeurde met mijn baarmoeder. Door het rook dat uit mijn vagina kwam - dat ontstond door het dichtbranden van de wonden - voelde ik me net een asbak. Ik wil daarom vrouwen die van plan zijn een bezoekje aan de huisarts of gynaecoloog te brengen op het hart drukken om een arts te zoeken waar ze zich vertrouwd bij voelen en altijd iemand mee te nemen. Zelfs als het om een controle gaat, want als je slecht nieuws krijgt - zoals in mijn geval - is het fijn om iemands hand vast te kunnen houden.”

'Belachelijk dat je een onbetrouwbare ex nodig hebt om erachter te komen dat je voor jezelf moet zorgen'

Emma’s herstel kostte haar in totaal zes weken. “De pijn die ik ervoer is te vergelijken met heftige ongesteldheid buikpijn. Ik bloedde ook behoorlijk, maar niet zo erg dat ik alles uit handen moest laten vallen. Omdat artsen na de operatie niet met zekerheid kunnen zeggen of ze alles hebben weggehaald, moest ik na die zes weken op controle komen. De gynaecoloog maakte een biopt waar ze met een soort tangetje weefsel wegknepen om te controleren of ik nog slechte cellen had. Helaas was dit het geval en dus moest ik voor de tweede keer een lisexcisie ondergaan."

Door de onrustige cellen rond Emma's baarmoeder moest ze vervolgens één keer in de drie maanden op controle komen bij de gynaecoloog. Nu is dat ieder halfjaar. "Dat klinkt misschien vaak, maar ik vind het heel fijn dat er zo op me gelet wordt."

'Het HPV virus komt bij 90% van de vrouwen voor'

“Het idee om me te laten onderzoeken, was een combinatie van mijn onderbuikgevoel en het feit dat mijn relatie net was uitgegaan. Ik vertrouwde mijn ex niet dus ik wilde gewoon alles laten checken. Belachelijk eigenlijk dat je een onbetrouwbare man nodig hebt om erachter te komen dat je voor jezelf moet zorgen. Als je een tijdje last hebt van je enkel ga je toch ook langs de huisarts om te kijken wat er aan de hand is? Het HPV virus komt bij 90% van de vrouwen voor. Daar kwam ik pas achter toen ik in de medische molen zat. Het is zo belangrijk dat we weten wat er in ons lichaam speelt."

"Als je het mij vraagt ligt deze taak bij zowel artsen als scholen. Je kunt als huisarts bijvoorbeeld het initiatief nemen om al je zestienjarige vrouwelijke patiënten eens in het half jaar uit te nodigen om op gesprek te komen en het te hebben over anticonceptie en uitstrijkjes etc. Ik vind het belangrijk dat we tijdens de seksuele voorlichtingen in de brugklas niet alleen leren hoe we een condoom om een banaan moeten schuiven, maar dat er ook aandacht wordt besteed aan selfcare en de werking van onze geslachtsdelen. Zowel jongens als meisjes moeten leren dat afscheiding of geslachtsafwijkingen niet vies of raar zijn, maar deel zijn van ons lichaam. Als we een gelijkwaardige maatschappij willen creëren, is het belangrijk dat we vanaf jongs af aan leren hoe we voor ons lichaam moeten zorgen en dat we leren over aandoeningen zoals deze. Worst case scenario had ik mijn baarmoeder kunnen verliezen, gelukkig is dat nu niet het geval."

Door mijn Pap 4 had ik mijn baarmoeder kunnen verliezen
Reacties (0)